Showing posts with label NYPD. Show all posts
Showing posts with label NYPD. Show all posts

Monday, March 12, 2012

Faulty and biased terrorism studies field behind NYPD's radicalization model

“I asked these two [advisers to a government counterterrorism expert], ‘how did you get your jobs?’ and they say, ‘oh, we had the only qualification this person wanted...we knew nothing about terrorism.’” (from an interview with a terrorism expert, 2006)- qtd. in Stampnitzky 2011, 1.

The faulty and biased world of (Orthodox) terrorism studies. The NYPD’s “radicalization model” emerged out of a study field that has been criticized in the past of shoddy social scientific methods, the overuse of labels and stereotypes, and producing anti-Muslim narratives. What is especially noticeable about terrorism studies are that they do not calculate the effects of State (Western governments) practices and policies on such important things, like human rights. The ramifications of counter-terrorism policies on human rights on the part of State policies are never considered in terrorism studies.

The Dutch State (aka “the Netherlands”) is not innocent victim and Theo van Gogh murder appears to be used as an excuse for the Dutch State to embrace the repression of Muslims, as well as AIVD spying that probably has a chilling effect on Muslim participation in the social and political life of the country. The use of the “radicalization” label in the Netherlands is as it is in the NYPD, as short-hand for “dangerous Muslim” and provides mere suspicion to investigate without a crime having been committed (Center for Human Rights and Global Justice 2011, 43). In a manner of Pim Fortuyn, all Muslims are dangerous and Islam is a “violent ideology.” Orthodox terrorism studies views states, like the Netherlands (the Dutch State), as an innocent victim of terrorism (the Theo van Gogh murder) that should “meet challenges to its power.”

There have been a few observers that have rendered their critical judgments against (Orthodox) terrorism studies. The field of terrorism studies, which has blossomed after September 11, 2001, is void of especially study frameworks and standard social scientific practices. Studies of the discourse of Orthodox terrorism field show also show that the field, besides viewing states as innocent victims, extensively uses labeling, anti-Muslim narratives and the view that Islam is always violent and there is a threat anywhere there are Muslim immigrants. The most damming accusation is that Orthodox terrorism experts are often employed by governments, and findings by such experts cannot be trusted (Blakeley 2007, Jackson 2007, Weinberg and Eubank, 2008, Stampnitzky 2011).

“Islamic terrorism” discourse is, first, loaded with key terms, labels and assumptions are highly contestable and the discourse is based on simplifications and generalizations. The dominate narratives of “Islamist terrorism” in Orthodox terrorism and counter-terrorism studies are of a political and contestable nature. The ways in which “Islamic terrorism” is interpreted and socially constructed are an “existential threat” serves to justify various political and social policies in the social order in a state (Jackson 2007, 412, 425), like the Dutch State.

In his study of 300 works of “Islamist terrorism” discourses Richard Jackson (2007) found that there was an extensive use of various labels, including, but not limited to: “Islamist,” “jihadist,” “political Islam,” “the West,” “Salafis,” “radicalism,” “global jihadist movement.” The usage of these terms was often vaguely defined, if defined at all, and was highly flexible in deployment and categories. These labels are arranged in dualistic, oppositional pairs, such as “the West versus the Islamic world” and “democratic versus totalitarian” (400). Jackson finds that the discourse’s underlying assumption is that violence, contrast to Christianity, is inherent to Islam as Islam marks no difference between Church and State. The assumption also includes the notion that governance of Muslim nations includes State regulation of the public and private lives of Muslims and the connection between political Islam and violence. From these assumptions between Islam and violence springs the assumption that terrorism is directly linked to, and inspired from, extremist and fundamentalist forms of Islam. Many works appear to take an automatic link of “Islamist,” “Wahhabist” and “Salafist” directly to terrorism and political violence. These works often drew upon cultural stereotypes and long-running hostility toward Islam and Muslims in the mainstream media (403-404, 401).

The mad, mad, mad, mad search for a “radicalization model.” At the same time, terrorism studies is in a mad, mad search for a “radicalization model” that appears to demonize faithful Muslims, especially faithful Muslims with various political opinions and world views. To the NYPD’s “radicalization model,” being a Muslim already marks the Muslim as a deviant and a criminal. As a result of this mad search for a “radicalization model” by a field with faulty scientific methods, this field is adapting the NYPD’s “radicalization model” – and this is why we have anybody who is “Muslim” being investigated by police intelligence without a grain of evidence the “Muslim” is actually involved in criminal activity. Radicalization models exist, and they don’t demonize any religious faith or political viewpoint, but stick to violent criminal behavior only.

Anthony Richards (2010) is his study of the UK’s “Prevent” program found that the term “radicalization,” which implies threat, can be used to describe behavior and beliefs that have nothing to do with violence and terrorism. Richards questions the utility of “radicalization” as a focus of responses to terrorism, as establishing what the term means have become confused and convoluted, and no real clarity exists to the meaning of “radicalization” (144). Richards then asks: Who then are the “radicalized? Are they just people who engage in violent acts – or people who understand why some might want to commit violent acts? Richards noted a survey that was given by the UK Office of Security and Counter-terrorism that included focus groups and interviews with British Pakistani, Bangladeshi and Somali individuals and found that while they rejected the means carried out by the terrorists, they sympathized with causes of injustices and oppression of Muslims as espoused by terrorists and felt that they had legitimate grievances.

Are these people “radicalized?” Do people that believe that Islam is incompatible with democracy radicalized? Or people who believe that sharia law would be good for the UK, are they radicalized? Richards questions the focus of the term “radicalized” on what people think and believe, and not on behavior, especially violent behavior (144-145). While Richards believes that the root causes of terrorism should be understood, the focus on broad and opaque notions of “radicalization” lends to confused and convoluted responses (146).

The term “radicalization” and its anti-Muslim definitions are also causing problems in the US. Center for Human Rights and Global Justice (2011) describes how the use of the NYPD’s “radicalization model” has become “popularized” and innocent, legally protected activities, like “growing a beard, wearing Islamic clothing” as “self identification,” along with cultural practices and political beliefs as “radicalization.” From this discriminatory definition, the government can and is taking actions against individuals without any evidence of criminal activity (42). We also know that, coupled with the use of biased, anti-Muslim materials that are used in law enforcement training, Orthodox terrorism studies and its mad, mad, mad, mad, search for a “radicalization model” are behind the targeting of innocent Muslims for nothing more than being Muslim. This is the abusive powers of states and their patrons in the Orthodox studies field.
The government’s targeting of the Muslim community in law enforcement operations also implicates the right to freedom of opinion and expression when individuals are subjected to greater scrutiny because of the particular political opinions they express. Anti-radicalization policies and resultant law enforcement practices—coupled with the general climate of Islamophobia they foment—also have an indirect chilling effect on freedom of expression and religion in the Muslim community more broadly (Center for Human Rights and Global Justice 2011, 43-44).

The Orthodox terrorism studies field cares little about human rights, religious freedom and free expression in liberal democracies, and such practices in liberal democracies are perhaps counterproductive and get in the way of “finding jihadists.” To the Orthodox terrorism studies field, it is as if we all live in states where freedoms, like religious freedom, don’t exist. Since “finding jihadists” (if any exist at all) is the only worthy goal of the State, we have the acceptance of the NYPD’s “radicalization model” by members of this field. The State (especially Western governments) must come to the place of setting the rights and liberties outside of protection just to find perhaps a few or no “dangerous jihadists?” Yes, the NYPD has done exactly that with its massive spy program. This is not freedom and liberty – it is tyranny – and the NYPD is an anti-American policing organization that is openly flaunting American values. The ramifications of bringing anti-Muslim terrorism studies into policies and the search for a “radicalization model” that fits only Muslims has now manifested itself in the NYPD’s spying program.

What is and isn’t terrorism in Orthodox terrorism studies. The State, like the Dutch state, must place Muslims outside of the protections of human rights and free expression that are defended for other groups, like PVVers and Volkskrant. Hate speech and “threatening speech” are vigorously prosecuted in the Netherlands when the speakers are Muslims or Leftists. At the same time, Geert Wilders is acquitted from his charges for abusing his notoriety and media access to spread myths about Muslims and creating societal hostility through the use of war talk that may have played a part in the terrorist attacks in Norway last July.

Just as Hofstadgroep has never been studies as a street gang and branded a “terrorist organization,” we can learn what a state like the Dutch State regards as “terrorism.” We can also note that the worst terrorist-type event on Dutch soil since the September 11 attacks on the US was NOT the Theo van Gogh murder – but the Queen’s Day 2009 attack in Apeldoorn by Karst Tates (a suspected right wing radical) against a bus carrying the royal family. This attack is nowhere on the radar screen of terrorism studies “experts and researchers.” So – what is “terrorism,” like “radicalization,” is confined to Muslims – and this view is biased and discriminatory, and has no place in security and law enforcement in liberal democracies. There should be NO adaption of the NYPD model by police and security forces of liberal democracies that defend religious freedom and expression for ALL its members – and the usage of the NYPD model by democratic societies must be prohibited.

Ethnic registration for the Netherlands by other means. A warning to the Dutch: We now see that the Dutch Justice Ministry’s Ivo Opstelten wants the NYPD model for the Netherlands. This could mean just police organization, but it could include the “Demographic Unit.” We should remember that Geert Wilders (the puppet master in the Dutch state) wanted and ethnic registration program. Here is the quote from the Netherlands Embassy to the US:
While in New York City, the Minister will meet NYPD Commissioner Raymond Kelly and the New York Port Authority to focus on policing techniques and countering violent extremism. The organization of the NYPD will also be of interest to the Minister. In the Netherlands, the police are now organized by region. Under Minister Opstelten, the police will become an integrated national police force reporting to one police commissioner, a construct that will be similar to the NYPD model.

It seems that Geert Wilders will get his ethnic registration by other means…and I, for one, am keeping a fixed eye on the Dutch State and its abuses.

---

References

Blakeley, Ruth. 2007. Bringing the State back into Terrorism Studies. European Consortium for Political Research. 6(3), 228-253.

Burke, Anthony . 2008. The end of terrorism studies. Critical Studies on Terrorism. Vol. 1, No. 1, (April), 37–49.

Center for Human Rights and Global Justice. 2011. Targeted and Entrapped: Manufacturing the ‘Homegrown Threat’ in the United States. New York: NYU School of Law. Located at http://www.chrgj.org/publications/targetedentrappedtranslations.html accessed on March 9, 2012.

Franks, Jason. Rethinking the Roots of Terrorism: Orthodox Terrorism Theory and Beyond. October 10, 2005. http://www.st-andrews.ac.uk/intrel/media/Franks_rethinking_roots_terrorism.pdf

Jackson, Richard. 2007. Constructing Enemies: ‘Islamic Terrorism’ in Political and Academic Discourse. Government and Opposition, Vol. 42, No. 3, pp. 394–426.

Jackson, Richard. 2008. The Ghosts of State Terror: Knowledge, Politics and Terrorism Studies. http://www.humansecuritygateway.com/documents/ISA_theghostsofstateterror.pdf

Jackson, Richard, Eamon Murphy and Scott Poynting, eds. 2008. Contemporary state terrorism: Theory and practices. Routledge: New York, NY.

Richards, Anthony. 2010. The problem with ‘radicalization’: the remit of ‘Prevent’ and the need to refocus on terrorism in the UK. International Affairs 87:1, 143–152.

Stampnitzky, Lisa. 2011. Disciplining an Unruly Field: Terrorism Experts and Theories of Scientific/Intellectual Production. Qual Sociol. 34:1–19.

Weinberg, Leonard and William Eubank. 2008. Problems with the critical studies approach to the study of terrorism. Critical Studies on Terrorism. Vol. 1, No. 2, (August), 185–195.

Related post:

Questioning Dutch and American uses of Muslim "Radicalization"

Sunday, March 11, 2012

Defecte en bevooroordeeld terrorisme studies veld achter NYPD radicalisering model

"Ik heb deze twee [adviseurs om een ​​regering te terrorismebestrijding deskundige] vroeg: 'hoe heb je je werk te krijgen?' En ze zeggen:" oh, we de enige kwalificatie die persoon wilde hebben ... we wisten niets over terrorisme. '"(uit een interview met een terrorisme-expert, 2006) -qtd. in Stampnitzky 2011, 1.

De defecte en bevooroordeelde wereld van de (orthodoxe) terrorisme studies. De NYPD's 'radicalisering model "is voortgekomen uit een studie veld dat is gekritiseerd in het verleden van ondeugdelijke sociaal-wetenschappelijke methoden, het overmatig gebruik van etiketten en stereotypen, en het produceren van anti-islamitische verhalen. Wat is vooral merkbaar over terrorisme studies zijn dat ze niet de effecten van de Staat (westerse regeringen) praktijken en het beleid over dergelijke belangrijke dingen, zoals rechten van de mens te berekenen. De gevolgen van de bestrijding van terrorisme beleid op het gebied van de mensenrechten van de kant van State beleid wordt nooit overwogen bij terrorisme studies.

De Nederlandse Staat (ook bekend als "Nederland") is niet onschuldig slachtoffer en Theo van Gogh moord lijkt te worden gebruikt als een excuus voor de Nederlandse Staat om de onderdrukking van moslims te omarmen, maar ook AIVD spionage, die waarschijnlijk een ontmoedigende uitwerking op moslim deelname aan het sociale en politieke leven van het land. Het gebruik van de "radicalisering" label als een korte-hand voor "gevaarlijke moslim" en biedt een vermoeden te onderzoeken, zonder een misdaad te hebben gepleegd (Center for Human Rights and Global Justice 2011, 43). Bij wijze van Pim Fortuyn, alle moslims zijn gevaarlijk en de islam is een "gewelddadige ideologie." Orthodoxe terrorisme studies ziet staten, zoals Nederland (de Nederlandse Staat), als een onschuldig slachtoffer van terrorisme (de moord op Theo van Gogh), dat moet "aangaan van de uitdagingen om zijn macht."

Er zijn een aantal waarnemers dat hun kritische beoordelingen hebben gemaakt tegen de (orthodoxe) terrorisme studies. Het gebied van terrorisme studies, die tot bloei na 11 september 2001, is ontdaan van het bijzonder onderzoek naar kaders en standaard sociaal-wetenschappelijke praktijken. Studies van het discours van de orthodoxe terrorisme veld weer te geven tonen ook aan dat het veld, naast het bekijken van staten als onschuldige slachtoffers uitgebreid, etikettering, anti-moslim verhalen en de opvatting dat de islam altijd gewelddadig is en er is een bedreiging overal zijn er islamitische immigranten. Het meest afsluiting beschuldiging is dat de orthodoxe terrorisme-experts worden vaak gebruikt door overheden, en conclusies van deze deskundigen niet te vertrouwen (Blakeley 2007, Jackson 2007, Weinberg en Eubank, 2008, Stampnitzky 2011).

"Islamitisch terrorisme" discours wordt eerst,, geladen met de belangrijkste begrippen, labels en veronderstellingen zijn zeer betwistbaar en het discours is gebaseerd op vereenvoudigingen en generalisaties. De domineren verhalen van "islamistisch terrorisme" in orthodoxe terrorisme en terrorismebestrijding onderzoek is van een politieke en betwistbaar de natuur. De wijze waarop "islamitisch terrorisme" wordt geïnterpreteerd en sociaal geconstrueerd zijn een "existentiële bedreiging" dient te rechtvaardigen diverse politieke en sociaal beleid in de sociale orde in een staat (Jackson 2007, 412, 425), net als de Nederlandse Staat.

In zijn studie van 300 werken van "islamitisch terrorisme" Richard Jackson (2007) vonden dat er een uitgebreid gebruik van verschillende labels, waaronder, maar niet beperkt tot: "islamistische", "jihadistische", "politieke islam", "het Westen , "" salafisten "," radicalisme "," wereldwijde jihadistische beweging. "Het gebruik van deze termen is vaak vaag omschreven, indien gedefinieerd helemaal niet, en was zeer flexibel in inzet en categorieën. Deze labels zijn ingedeeld in dualistische, oppositioneel paren, zoals "het Westen ten opzichte van de islamitische wereld" en "democratische versus totalitaire" (400). Jackson vindt dat het discours van de onderliggende veronderstelling is dat geweld, contrast tot het christendom, is inherent aan de islam als de islam markeert geen verschil tussen Kerk en Staat. De veronderstelling bevat ook de notie dat het bestuur van de islamitische landen staat de regulering van de publieke en prive-leven van moslims en de verbinding tussen de politieke islam en geweld bevat. Van deze aannames tussen de islam en geweld veren in de veronderstelling dat het terrorisme direct gekoppeld is aan, en geïnspireerd op, extremistische en fundamentalistische vormen van islam. Veel werken lijken een automatische koppeling van de "islamistische", "wahabitische" en "salafistische" direct naar het terrorisme en politiek geweld te nemen. Deze werkt vaak trok op culturele stereotypen en langlopende vijandigheid tegenover de islam en moslims in de mainstream media (403-404, 401).

Het gek, gek, gek, gek zoeken naar een "radicalisering model." Tegelijkertijd, terrorisme studies is in een gekke, gekke zoektocht naar een 'radicalisering model ", dat lijkt gelovige moslims, in het bijzonder gelovige moslims te demoniseren met verschillende politieke opvattingen en wereldbeelden. Om de NYPD's 'radicalisering model, "dat een moslim al markeert de moslim als een afwijkend en een crimineel. Als gevolg van deze waanzinnige zoektocht naar een 'radicalisering model "door een veld met defecte wetenschappelijke methoden, wordt dit veld aanpassing van de NYPD's' radicalisering model" - en dit is de reden waarom we hebben iedereen die "moslim" wordt onderzocht door de politie intelligentie zonder een kern van het bewijs van de "moslim" is daadwerkelijk betrokken bij criminele activiteiten. Radicalisering modellen bestaan​​, en ze niet demoniseren enige religieuze geloof of politiek oogpunt, maar alleen vasthouden aan gewelddadig crimineel gedrag.

Anthony Richards (2010) is zijn studie van de Britse "Voorkomen" programma gevonden dat de term "radicalisering", die dreiging inhoudt, kan worden gebruikt om het gedrag en de overtuigingen die niets te maken met geweld en terrorisme te beschrijven. Richards twijfelt aan het nut van "radicalisering" als een focus van de reacties op terrorisme, zoals vaststelling van wat de term betekent zijn geworden verward en ingewikkeld, en geen echte duidelijkheid bestaat om de betekenis van "radicalisering" (144). Richards vraagt ​​dan: Wie zijn dan de 'geradicaliseerde? Zijn ze gewoon mensen die zich bezighouden met geweld - of mensen die begrijpen waarom sommigen willen gewelddadige acties? Richards nota genomen van een enquête die werd gegeven door het Britse Office of Veiligheid en terrorismebestrijding dat de focusgroepen en interviews met de Britse Pakistani, Bangladeshi en Somalische de personen die en vond dat, terwijl zij verwierpen de middelen die door de terroristen gedragen, ze sympathiseerde met de oorzaken van onrecht en onderdrukking van moslims als gesteund door terroristen en het gevoel dat ze legitieme grieven hadden.

Zijn deze mensen "geradicaliseerd?" Zijn de mensen die geloven dat de islam onverenigbaar is met democratie te radicaliseren? Of mensen die geloven dat de sharia zou goed zijn voor het Verenigd Koninkrijk, zijn ze geradicaliseerd? Richards vragen de focus van de term 'geradicaliseerde' op wat mensen denken en geloven, en niet op gedrag, vooral gewelddadig gedrag (144-145). Terwijl Richards van mening dat de onderliggende oorzaken van het terrorisme moet worden verstaan​​, de focus op brede en ondoorzichtige begrippen "radicalisering" leent voor verwarde en ingewikkelde reacties (146).

Het woord "radicalisering" en zijn anti-islamitische definities worden ook veroorzaakt problemen in de VS. De Center for Human Rights and Global Justice (2011) beschrijft hoe het gebruik van de NYPD's 'radicalisering model "is geworden" populair "en onschuldig, wettelijk beschermde activiteiten, zoals" het kweken van een baard, het dragen van islamitische kleding' als "zelf identificatie," samen met culturele praktijken en politieke overtuigingen als "radicalisering." Van deze discriminerende definitie, de overheid kan en wordt maatregelen te nemen tegen individuen, zonder enig bewijs van criminele activiteiten (42). We weten ook dat, in combinatie met het gebruik van partijdige en anti-moslim materialen die worden gebruikt in de rechtshandhaving opleiding, orthodoxe terrorisme studies en zijn gek, gek, gek, gek, zoek een "radicalisering model" achter de gerichtheid van onschuldige moslims voor niets meer dan moslim. Dit is het misbruik bevoegdheden van staten en hun beschermheren in de orthodoxe studies veld.
De overheid is gericht op de moslimgemeenschap in rechtshandhavingsoperaties ook impliceert het recht op vrijheid van mening en meningsuiting wanneer individuen worden blootgesteld aan meer toezicht vanwege de bijzondere politieke meningen die ze uiten. Anti-radicalisering het beleid en de daaruit voortvloeiende rechtshandhaving praktijken-in combinatie met het algemene klimaat van islamofobie ze stoken-ook een indirect chilling effect hebben op de vrijheid van meningsuiting en godsdienst hebben in de islamitische gemeenschap in bredere zin (Center for Human Rights and Global Justice 2011, 43 - 44).

De Orthodoxe terrorisme studies veld geeft weinig over de mensenrechten, godsdienstvrijheid en vrije meningsuiting in liberale democratieën, en dergelijke praktijken in liberale democratieën zijn misschien wel contraproductief en in de weg van "het vinden van jihadisten." Om de orthodoxe terrorisme studies veld, het is zo als we allemaal leven in staten waar vrijheden, zoals vrijheid van godsdienst, niet bestaan. Aangezien "het vinden van jihadisten" (als die al bestaan​​) is de enige waardige doel van de staat, hebben we de aanvaarding van de NYPD's 'radicalisering model "door leden van dit gebied. De staat (vooral westerse regeringen) moet komen naar de plaats van het instellen van de rechten en vrijheden buiten de bescherming alleen maar om misschien een weinig of geen vinden "gevaarlijke jihadisten?" Ja, de NYPD heeft precies gedaan, dat met zijn enorme spion programma. Dit is geen vrijheid en vrijheid - het is tirannie - en de NYPD is een anti-Amerikaanse politie-organisatie die openlijk pronken met Amerikaanse waarden. De gevolgen van te brengen anti-moslim terrorisme studies in het beleid en de zoektocht naar een 'radicalisering model "dat alleen moslims past is nu manifesteerde zich in spionage programma van de NYPD.

Wat wel en wat niet het terrorisme in orthodoxe terrorisme studies. De Staat, net als de Nederlandse staat, moet plaatsen moslims buiten de bescherming van de mensenrechten en vrije meningsuiting die worden verdedigd voor andere groepen, zoals de PVVers en Volkskrant. Hate speech en "bedreiging speech" zijn krachtig vervolgd in Nederland wanneer de luidsprekers zijn moslims of linksen. Tegelijkertijd wordt Geert Wilders vrijgesproken van zijn kosten voor het misbruik van zijn bekendheid en media de toegang tot mythen over moslims te verspreiden en het creëren van maatschappelijke vijandigheid door het gebruik van de oorlog praten, dat kan een rol hebben gespeeld bij de terreur aanslagen in Noorwegen afgelopen juli.

Net zoals Hofstadgroep nog nooit is geweest studies als een straatbende en gebrandmerkt een "terroristische organisatie," we kunnen leren wat een staat als de Nederlandse Staat met betrekking tot "het terrorisme." We kunnen er ook rekening mee dat de ergste terroristische-type evenement op Nederlandse bodem sinds de aanslagen van 11 september op de VS was niet de moord op Theo van Gogh - maar de Koninginnedag 2009 aanslag in Apeldoorn door Karst Tates (een vermoeden van rechts radicale) tegen een bus met de koninklijke familie. Deze aanval is nergens op het radarscherm van het terrorisme studies Dus "experts en onderzoekers." - Wat is "terrorisme", zoals "radicalisering", is beperkt tot moslims - en deze visie is bevooroordeeld en discriminerend, en heeft geen plaats in de veiligheid en rechtshandhaving in liberale democratieën. Er mag geen aanpassing van de NYPD model in door de politie en veiligheidstroepen van liberale democratieën die vrijheid van godsdienst en van meningsuiting voor al haar leden te verdedigen zijn - en het gebruik van de NYPD model door een democratische samenleving moet worden verboden.

Etnische registratie voor Nederland met andere middelen. Een waarschuwing voor de Nederlanders: We zien nu dat het Nederlandse ministerie van Justitie Ivo Opstelten de NYPD-model voor Nederland wil. Dit zou kunnen betekenen alleen maar politie-organisatie, maar het kan het zijn "Demografische Unit." We moeten niet vergeten dat Geert Wilders (de Puppet Master in de Nederlandse staat) wilde en etnische registratie programma. Hier is het citaat van de ambassade Nederland naar de VS:
Terwijl in New York City, zal de minister aan NYPD commissaris Raymond Kelly en de New York Port Authority zich te richten op de politie technieken en het tegengaan van gewelddadig extremisme. De organisatie van de NYPD is ook van belang voor de minister. In Nederland is de politie nu georganiseerd door de regio. Onder minister Opstelten, zal de politie uitgegroeid tot een geïntegreerde nationale politie melden om een ​​commissaris van politie, een constructie die vergelijkbaar zijn met de NYPD model.

Het lijkt erop dat Geert Wilders zal zijn etnische registratie te krijgen op een andere manier ... en ik, voor een, ben dat een stilstaand oog op de Nederlandse Staat en de misbruiken.

---

References

Blakeley, Ruth. 2007. Bringing the State back into Terrorism Studies. European Consortium for Political Research. 6(3), 228-253.

Burke, Anthony . 2008. The end of terrorism studies. Critical Studies on Terrorism. Vol. 1, No. 1, (April), 37–49.

Center for Human Rights and Global Justice. 2011. Targeted and Entrapped: Manufacturing the ‘Homegrown Threat’ in the United States. New York: NYU School of Law. Located at http://www.chrgj.org/publications/targetedentrappedtranslations.html accessed on March 9, 2012.

Franks, Jason. Rethinking the Roots of Terrorism: Orthodox Terrorism Theory and Beyond. October 10, 2005. http://www.st-andrews.ac.uk/intrel/media/Franks_rethinking_roots_terrorism.pdf

Jackson, Richard. 2007. Constructing Enemies: ‘Islamic Terrorism’ in Political and Academic Discourse. Government and Opposition, Vol. 42, No. 3, pp. 394–426.

Jackson, Richard. 2008. The Ghosts of State Terror: Knowledge, Politics and Terrorism Studies.  http://www.humansecuritygateway.com/documents/ISA_theghostsofstateterror.pdf

Jackson, Richard, Eamon Murphy and Scott Poynting, eds. 2008. Contemporary state terrorism: Theory and practices. Routledge: New York, NY.

Richards, Anthony. 2010. The problem with ‘radicalization’: the remit of ‘Prevent’ and the need to refocus on terrorism in the UK. International Affairs 87:1, 143–152.

Stampnitzky, Lisa. 2011. Disciplining an Unruly Field: Terrorism Experts and Theories of Scientific/Intellectual Production. Qual Sociol. 34:1–19.

Weinberg, Leonard  and William Eubank. 2008. Problems with the critical studies approach to the study of terrorism. Critical Studies on Terrorism. Vol. 1, No. 2, (August), 185–195.

Zie ook:

Nederlandse en Amerikaanse gebruik van de islamitische "Radicalisering"